Overslaan naar de hoofd content

Margreet Ridder

Overbrug de communicatiekloof

Overbrug de communicatiekloof

Voorkeurstijl in communiceren

Waarom sla je vanuit je eigen voorkeurstijl in communiceren soms een kloof in plaats van een brug. En hoe kan je dit oplossen. We hebben allemaal zo onze voorkeuren in het leven. Iedereen heeft een eigen smaak en stijl. Het valt me wel eens op dat je bijvoorbeeld op een drukke dag op het strand bijna nooit twee eendere bikini’s ziet. Er is voor elk wat wils als het gaat om kleding. Wel kun je verschillende stijlen herkennen. De een houdt van felle kleurtjes, de ander houdt het eenvoudig.

Communicatiekloof overbruggen

In communicatie kun je ook verschillen zien

Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Dat zorgt er natuurlijk ook voor dat mensen elkaar wel eens helemaal niet begrijpen of dat de opmerking van de een voor boosheid bij de ander zorgt terwijl dat helemaal niet de bedoeling was. Het is soms een hele uitdaging om een gesprek te voeren met iemand die een andere communicatiestijl heeft dan jij.

Hoe kun je een communicatiekloof overbruggen?

Een kloof kun je gemakkelijk overbruggen als je weet wat de communicatiestijl van je gesprekspartner is. Ik geef als voorbeeld een casus die tijdens een training werd ingebracht. Een van de deelnemers (we noemen haar Eva) werkt als IT begeleider in het ziekenhuis. Het is haar taak om de artsen binnen de organisatie in te werken in nieuwe computerprogramma’s. Hiervoor maakt ze een afspraak vlak na werktijd en ze bezoekt de arts op zijn/haar kamer. Eva vroeg zich af waarom veel artsen altijd zo kortaf reageerden als ze bij hen langs kwam. Ze had het gevoel dat ze niet welkom was terwijl ze zeer waardevolle informatie kwam brengen. Ze wist ook zeker dat het niet aan de informatie lag; alle artsen gaven aan blij te zijn met de hulp bij het nieuwe computerprogramma. Toch voelde Eva zich vaak gedwongen om veel haast te maken met haar uitleg. Ze zei; ik heb het gevoel dat ze niet op mij zitten te wachten en het lijkt net of ik hen enorm stoor terwijl ze wel allemaal de informatie willen. Ik word er onzeker van en weet niet goed hoe ik met de artsen moet praten. Ik merk dat ze geïrriteerd raken en ik weet niet hoe dat komt.

In het rollenspel waarbij ik de arts speelde ontdekten we dat Eva een goede sfeer belangrijk vindt. Om het ijs te breken begon ze aan een gezellig praatje waarbij ze belangstellend informeerde of de arts een drukke dag heeft gehad. Heel vriendelijk alleen niet handig. In de rol van arts merkte ik ook dat ik vrij snel geïrriteerd raakte door Eva’s bijna vriendschappelijke manier van praten.

 

Toen ik haar dat vertelde zei ze dat ze dat altijd doet met iedereen. En ik vroeg haar of het in het belang van de arts was dat ze dat in dit geval ook deed. Misschien niet, zei Eva. De arts is mijn klant en ik kom de instructies van het nieuwe computerprogramma geven. Hoe het met de arts gaat, gaat mij niets aan.

 

Dit inzicht gaf haar een idee hoe ze het anders wilde doen. Dat wilde ze oefenen in het rollenspel. Dit keer had Eva een heel andere aanpak. Ze kwam binnen en herinnerde mij (als arts) dat we een afspraak hadden. Ze informeerde of het uitkwam dat ze nu binnenkwam. Daarna vertelde ze het doel van haar bezoek, wat ze ging doen en hoe lang het zou duren. Als arts vond ik dat allemaal zeer prettig en ik merkte dat ik Eva zag als iemand die verstand heeft van haar vak. Juist omdat ze een wat formele houding aannam. Overigens bleef ze net zo vriendelijk.

Eva deed een paar eenvoudige dingen anders:

Ze stelde zich even voor en herinnerde aan de gemaakte afspraak
Ze vroeg of het uitkwam
Ze vertelde het doel van haar bezoek en hoe lang het ging duren
Ze ging snel aan de slag

Haar andere manier van communiceren sloot beter aan bij de behoefte van de arts en dat leverde meer op dan een vlot gesprek. De arts vertrouwde op de deskundigheid van Eva. Dat gaf Eva een goed gevoel. Win-win.

Heeft Eva nu een spelletje gespeeld?

Soms denken mensen dat ze een toneelstukje op moeten voeren als ze een ‘andere’ communicatiestijl inzetten. Dit is een vergissing. Je hebt namelijk van alle communicatiestijlen wel iets in je. Je hebt alleen een voorkeur voor een bepaalde stijl en deze stijl zul je het meest inzetten. Als je ontdekt dat je met je eigen voorkeurstijl niet het gewenste resultaat uit een gesprek haalt dan is het interessant om te kijken naar de voorkeurstijl van de ander en daarop aansluiting te zoeken. Zo kom je met minder moeite tot een gezamenlijke overeenstemming.

Hoe kom je er achter of je voorkeurstijl van communiceren aansluit bij de ander?

De beste manier om erachter te komen is te kijken naar de reactie van anderen op jouw communicatie. De ander is bij uitstek een spiegel van je eigen gedrag. Daarom werkt rollenspel in training ook zo goed. De acteur spiegelt je gedrag en kan je na afloop precies vertellen wat je deed dat je die reactie kreeg.

Tip!

Kijk eens goed naar de reactie van anderen als je iets zegt. En als je de reactie niet helemaal begrijpt, vraag dan waarom iemand zo reageert en luister goed naar wat de ander je dan vertelt.

Omgaan met lastige gesprekken

Training omgaan met lastige gesprekken

Bij de bakker

We stonden, bij de bakker, naast elkaar te wachten tot we aan de beurt waren. Ze keek me aan en zei: “ jij gaf toch de training omgaan met lastige gesprekken?” Ik herkende haar. Ze werkte als doktersassistente bij een polikliniek. De specialist waarvoor ze werkte was een zeer deskundige en gedreven man die soms behoorlijk uit zijn slof kon schieten. Hij kon flink tekeer gaan. De assistente vertelde tijdens de training dat ze vaak met de zenuwen in haar lijf zijn spreekkamer inliep en nauwelijks iets durfde te vragen uit angst voor zijn reactie. ‘Hij geeft me het gevoel dat ik een dom wicht ben’ zei ze. Ze bracht zijn gedrag in als casus. ‘Ik wil leren hoe ik voor mezelf op kan komen’.

Bij de bakker

Een dom wicht

Bij het rollenspel speelde ik de specialist. Het spel begon. Ze kwam aarzelend binnen en stelde met wat omwegen haar vraag. Ik reageerde volgens afspraak met irritatie, deed bot tegen haar en toen begon ze te huilen. ‘Dit is precies wat er gebeurd, ik schrik ervan dat je het zo echt speelt’ zei ze. ‘En ik schrik dus altijd zo erg van zijn reactie dat ik niet meer weet wat ik moet zeggen en er maar een beetje bij sta als, als …’. ‘Als een dom wicht’, vulde ik aan.

Ik gaf haar feedback over haar eigen gedrag waardoor ik, toen ik de specialist speelde, de ruimte voelde om zo bot tegen haar te doen. Het had te maken met de voorzichtigheid waarmee ze binnen kwam, haar houding schreeuwde om toestemming om te mogen praten. Het kwam zwakjes over. Ik merkte ook dat ik me in de rol als specialist superieur voelde en dat ik haar zwakke houding interpreteerde als ‘niet deskundig’

Toen ik haar dit teruggaf herkende ze wat ik zei. Ze vertelde dat de specialist een perfectionist is die altijd heel precies informatie wil als je met een vraag bij hem binnen komt.

Ik vroeg haar of het klopt dat ze niet deskundig is. ‘oh nee zei ze, ik werk al 15 jaar op deze polikliniek, ik weet heel veel’ Ik legde haar uit dat ze de specialist niet kan veranderen maar dat ze wel zijn gedrag kan beïnvloeden door zelf ander gedrag te laten zien. Hij reageert immers op haar gedrag, zoals ik ook had gedaan bij het rollenspel. Ik doe dat niet expres. Rollenspel is bij uitstek een krachtig spiegelende werkvorm. Als acteur kun je niet anders dan reageren op het gedrag van de ander.

Ik gaf haar tips over non-verbale communicatie. Om met een meer zelfverzekerde houding binnen te stappen en om haar vraag goed voor te bereiden. Als ze deze specialist al zo lang kent dan weet ze wat hij nodig heeft om antwoord te geven op haar vraag.

‘Klopt’ zei ze, ‘Hij wil specifieke informatie en die kan ik hem wel geven.’

Daarna heb ik haar de tools geleerd om haar grens aan te geven mbt zijn bullebakkengedrag. Dat is vrij eenvoudig: je vertelt vriendelijk, in duidelijke en eerlijke taal dat het gedrag van de ander je niet zint en dat je verwacht met respect behandeld te worden. Het enige dat ze moest overwinnen was haar angst om het te doen. Ik weet dat dit makkelijker klinkt dan het is gedaan, toch is dit de enige manier om het te leren. DOEN!

Na de training ging ze naar huis en ik zag haar niet meer, tot die middag bij de bakker.

Ze zei; ‘Ik heb het gedaan. Ik heb hem aangesproken op zijn gedrag en hij heeft zijn excuses aangeboden. Ik wist niet wat ik hoorde. Het enige wat ik heb gedaan is dat ik, wat we op de training geoefend hadden, heb toegepast en hij bood zijn excuses aan. Nu heb ik al twee weken zonder uitbarsting van zijn kant voor hem kunnen werken. Ik kom beter voorbereid zijn spreekkamer in en ik merk dat we als gelijkwaardige communiceren. Ik ben blij dat ik je zie, nu kan ik je bedanken voor je hulp’.

Ik keek haar aan en was geraakt door haar woorden. Wow, dank je wel…wat fijn om dit te horen.

Ze vertelde dat het eigenlijk vrij gemakkelijk ging en dat het haar vertrouwen had gegeven dat ze zich kon verweren als dat nodig was. Het was mooi om te zien hoe stralend ze erbij stond. Ze was trots op zichzelf en op de professional die ze was.

En het mooie was dat de specialist zijn wantrouwen liet varen. Het was voor hem niet meer nodig om zijn gevoel van machteloosheid te uiten in bullebak gedrag. Zo bewees deze assistente niet alleen zichzelf maar ook de specialist een dienst.

Welke tools heb ik haar gegeven?

Zorg dat je de informatie die hij nodig heeft om je een antwoord te kunnen geven, bij de hand hebt. Zorg dat je met je houding zelfvertrouwen uitstraalt, ga rechtop staan. Zeg meteen waarvoor je binnen loopt. Wees vriendelijk, duidelijk en eerlijk. Geef je grens aan door te zeggen welk gedrag je niet zint. Bijvoorbeeld: ‘Dokter ik vind het niet prettig als u zo tegen me tekeer gaat. Ik wil graag dat u met respect met mij praat’.

En zo eenvoudig kan het zijn. Het enige dat je moet zien te overwinnen is je angst. De angst zorgt ervoor dat vervelend gedrag langdurig getolereerd wordt. Angst overwin je soms door gewoon in het diepe te springen. Mijn tip om vriendelijk, duidelijk en eerlijk te zijn hielp haar om de boodschap helder over te brengen en zo prettig haar grens aan te geven.

Beter leren communiceren en omgaan met een agressieve bejegenis

Regelmatig geef ik trainingen en scholing in communicatie waarin overleg met de dokter ook aan bod komt. Wist je dat alle communicatietrainingen ook online georganiseerd kunnen worden?

De 5 goedbedoelde blunders in communicatie

De 5 goedbedoelde blunders in communicatie

Als zorgprofessional ben je de hele dag aan het communiceren​

Soms is het onvermijdelijk om in valkuilen te stappen. Ben je je bewust van je eigen valkuilen dan kun je daar verandering in aanbrengen. Bijvoorbeeld door sommige uitspraken of woorden te gaan vermijden. Bij rollenspel merkte ik dat bepaalde woorden juist een averechtse uitwerking hadden. Als ik daar feedback op gaf was vaak de reactie dat de deelnemer juist dacht dat het verzachtend zou zijn, of dat je met dit woord begrip voor jouw situatie oproept. Ik noem dat goed bedoelde blunders.

5 blunders in communicatie

De BLUNDERS

Helaas!

Blunder één is het gebruik van het woord HELAAS. Het gekke is dat veel gebruikers van het woord HELAAS denken dat ze hiermee de boodschap verzachten. Nee, de dokter is helaas niet te bereiken…

U wilt uw afspraak verzetten? Dat zal helaas niet gaan… Helaas, u mag niet met zijn vieren tegelijk op bezoek komen etc…

Hoezo helaas? Helaas pindakaas! Helaas voegt niets toe. Het zorgt er zelfs voor dat je olie op het vuur gooit als iemand al geïrriteerd is.

Het SPIJT ME!

Niet gebruiken als er geen sprake is van excuses. Dat is het juiste moment dat je HET SPIJT ME gebruikt. In alle andere gevallen is het spijt me gelijk aan HELAAS. Het voegt niks toe. Bovendien zou je er wel wat aan doen als het je echt spijt toch?

U moet even rustig worden!

Als iemand boos is en diegene komt met die boosheid verhaal halen bij je, dan is het niet slim om diegene tot kalmte manen. Dat zorgt alleen maar voor meer irritatie. In dit soort gevallen is het slim om de boosheid die je ziet te benoemen. Ik zie dat u flink boos bent, of ik zie dat het u allemaal behoorlijk hoog zit.

 

Tegen iemand zeggen dat ie rustig moet worden geeft aan dat je van mening bent dat diegene niet boos zou mogen zijn, terwijl er misschien wel een heel goede reden voor de boosheid is.

Geen stilte laten vallen

Veel mensen praten te lang door. Hierdoor ga je onnodig hard aan het werk in een gesprek. Bovendien kun je alles wat je al gezegd hebt ontkrachten door langer door te praten. Durf zo nu en dan een stilte te laten vallen, je zal zien dat de ander dan in beweging komt door iets te zeggen of te vragen.

Geen vragen stellen

Stel, iemand reageert op een manier die je niet begrijpt. Hoe kom je er dan achter wat de reden is van de reactie? Door het te vragen. Als je iets niet helemaal begrijpt is het handig om het even na te vragen, zo houdt je verbinding met je gesprekspartner.

Veel zorgprofessionals denken veel, en zeggen lang niet altijd wat er in hun omgaat. Dat levert onnodige stress, zorgen en misverstanden op. Durf een vraag te stellen. Ik wens je veel succes en laat me even weten welke goedbedoelde blunder jij wel eens maakt.

Beter leren communiceren

Regelmatig geef ik trainingen en scholing in communicatie waarin overleg met de dokter ook aan bod komt. Wist je dat alle communicatietrainingen ook online georganiseerd kunnen worden?