Overslaan naar de hoofd content

Margreet Ridder

Menu

Maand: november 2014

Met een doel voor ogen, ligt succes onder handbereik

Posted on by Martine Kooi

Met een doel voor ogen, ligt succes binnen handbereik

Dromen over later

Wat wil je later worden als je groot bent? Al op de kleuterschool werd ons deze vraag gesteld. En het is ontzettend leuk om de dromen van vier- en vijfjarigen te horen. Mijn oudste dochter wilde leeuwentemmer worden, mijn jongste dochter elfje. Ik kon uren naar hun verhalen luisteren over hoe ze dat zouden gaan bereiken. Ik weet inmiddels precies hoe je een elfje wordt. 🙂
Succes binnen handbereik

Als kinderen opgroeien wordt kiezen steeds belangrijker. Opleiding en studiekeuze bepalen voor een groot deel hun toekomst, ze moeten een afgewogen keuze maken. Maar als de keuze goed is, en ze het doel voor ogen hebben, dan gaan ze er voor.Elk succes begint met een doel voor ogen. Eerst ga je dromen; wat zou ik graag willen? Daarna stel je jezelf een doel om die droom werkelijkheid te laten worden. En dan ga je kijken naar de weg daar naartoe. Hoe zal ik dat aanpakken?

 

Het leuke van de weg is dat die niet vastligt. Je kunt gaandeweg andere afslagen proberen. Je kunt zelfs vanwege een afslag je doel bijstellen, zoals mijn dochter ontdekt heeft dat elfje toch niet de juiste beroepskeuze voor haar is. Je kunt je leven lang leren en ontwikkelen.

Missie en visie

Alle organisaties hebben tegenwoordig een aantal grote doelen die zij willen bereiken; de zogenaamde missie van de organisatie. Op vrijwel elke website kun je het missiestatement van de organisatie vinden. Bijvoorbeeld: ‘Het meest verbonden ziekenhuis van 2016’ (missie Reinier de Graaf) of ‘To have a significant impact on healthcare’ (missie RadboudUMC).


Vanuit een missie wordt de visie ontwikkeld. De visie zegt iets over de manier waarop men dit doel wil bereiken. De weg er naar toe. Bijvoorbeeld de visie van het Radboud: ‘dit doen wij door steeds voorop te lopen in diagnostiek en behandeling, in het vergroten en delen van kennis, in het voorkomen van ziekte en in de wijze waarop zorg wordt verleend en ontvangen. Deze visie zegt iets over de manier waarop het Radboud haar zorg organiseert, wat zij belangrijk vindt. Vanuit deze visie mag je verwachten dat scholing en innovatie een prominente plaats inneemt in deze organisatie.

Groot en klein

Wanneer je een duidelijk doel voor ogen hebt, wordt het zoeken naar de weg gemakkelijker. Je hebt iets om je op te richten. Een doel hoeft niet perse iets groots te zijn; kleine doelen zijn ook doelen. Zo nemen veel mensen zich elk jaar iets voor. Dat valt onder de categorie doelen stellen. Maar, wanneer het bij alleen een voornemen blijft is de kans heel groot dat men het niet haalt. Naast het wat (je voornemen), moet je ook nadenken over het hoe. (de weg ernaar toe).

Proberen

Je kunt het stellen van doelen morgen al proberen. Stel jezelf eens een klein doel wanneer je met een collega in gesprek gaat. Wat wil je op zijn minst bereikt hebben aan het einde van het gesprek? Hoe ga je dat aanpakken? En let dan eens op het gevoel dat je krijgt wanneer je het voorgenomen doel hebt bereikt. Daar krijg je energie van. Je wordt er blij van.Voorbereiden op gesprekken is altijd een goed idee, je iets voornemen is altijd een goed idee. Je moet er wel voor zorgen dat het doel haalbaar is. Als je de lat te hoog legt levert je dat alleen maar frustratie op, daar heb je niets aan. Door je een doel te stellen ga je met meer aandacht een gesprek voeren en dat levert een beter gesprek op. Op die manier hebben ook de kleine gesprekjes zin en kun je er succes mee boeken.


Zo houdt je jezelf altijd scherp. Stephen Covey schrijft in zijn boek: ‘De Zeven Eigenschappen van Effectief Leiderschap’: Begin met het einddoel voor ogen.

Teamdoel

Ook als team heeft het zin om met elkaar een doel na te streven en het pad daar naartoe gezamenlijk uit te stippelen. Wat willen wij met dit team bereiken? Wat zijn onze kwaliteiten, wat willen we leren en ontwikkelen? Het is aangetoond dat teams die werken met een gezamenlijk doel meer succes boeken. Bovendien vinden mensen het heel leuk om in zo’n team te werken. Men houdt elkaar scherp, neemt initiatief om resultaten te behalen en men helpt elkaar om betere professionals te worden. Dat levert heel veel positieve energie op die ook de cliënten/patiënten zullen opmerken. Teams die met aandacht aan hun ontwikkeling werken staan bekend als die goeddraaiende teams waar niet veel gedoe is. Die teams waar de neuzen dezelfde kant op staan en men met veel plezier naar het werk gaat.

Teamdiagnose

Wanneer je met je team een gezamenlijk doel formuleert en je een visie ontwikkelt over hoe je dit met elkaar gaat bereiken, dan ben je al bezig met de ontwikkeling van je team. Teamontwikkeling kent een aantal fasen. Soms zit je onbewust met je team al in een gevorderde fase, soms blijk je met een team dat al jaren samenwerkt nog in de beginfase te zitten. Ben je benieuwd in welke fase jouw team zit, vraag dan eens de gratis teamdiagnose aan. Tijdens een telefonische sessie van ongeveer 30 minuten ontdek je in welke fase je team zit en wat er nodig is om door te groeien naar de volgende fase. Ook ontdek je wat er nodig is om van een zeven naar een acht te groeien en hoe ik je daarbij kan helpen. Heb je interesse in de gratis teamdiagnose en ben je leidinggevende? Stuur een mail naar info@margreetridder.nl o.v.v. je naam, telefoonnummer, organisatie, teamgrootte en de tijden waarop je te bereiken bent. Dan neem ik snel contact met je op voor het maken van een afspraak voor de teamdiagnose.

Kennismaken?

Wil je meer weten over mijn werkwijze? 

Neem gerust contact met me op en dan kijken we samen op welke manier ik je team kan helpen.

Neem contact op

7 tips om je grenzen aan te geven

Posted on by Martine Kooi

7 tips om je grenzen aan te geven

Stop! Zeven tips om je grenzen aan te geven.

Als er iets is wat veel zorgprofessionals moeilijk vinden, dan is het wel hun eigen grenzen aangeven. Heel vaak loopt men net even te lang door. Er is altijd nog wel ergens een beetje rek in het ‘elastiek van wat je aankunt’, en voor veel zorgprofessionals lijkt dat elastiek oneindig rekbaar. Ik weet er alles van, ik was ook een zorgprofessionals die het moeilijk vond om nee te zeggen. Zeg maar eens nee tegen iemand die jouw hulp nodig heeft. Kap maar eens een gesprek af met iemand die duidelijk om een praatje verlegen zit, en zijn/haar hart bij je lucht.

7 tips grenzen aangeven

De zorgprofessional heeft het er maar moeilijk mee

Ik merk dat tijdens de trainingen die ik geef; het thema grensoverschrijdend gedrag komt altijd aan de orde, altijd! Maar als je elastiek te vaak uitrekt, dan is op een dag de rek er uit en loop je regelrecht tegen een burn-out aan. Veel zorgprofessionals geven grensoverschrijdend gedrag aan als mede veroorzaker van hun burn-out.

Door zelf je grenzen beter aan te kunnen geven, kun je goed met grensoverschrijdend gedrag omgaan. Het is echt zo simpel, maar ja: hoe doe je dat? Het begint met te ontdekken waar voor jou de grens ligt.

Subjectief

Een grens is iets subjectiefs, je kunt niet in een boek lezen waar de grens ligt voor de zorgprofessional. Je zult je eigen grenzen moeten ontdekken en hiernaar luisteren. Over je grens gaan is niet zo heel moeilijk, ervoor zorgen dat je het niet doet is veel lastiger. Wat voor de een nog toelaatbaar is, is voor de ander teveel. Dat wil niet zeggen dat je altijd en overal binnen je grens dient te blijven. Je kunt gerust een keer de grens een beetje oprekken en iets meer van jezelf vragen dan je anders zou doen. Neemt niet weg dat je op moet letten dat je dit maar zo af en toe doet. Structureel over je grens gaan levert je een burn-out op, af en toe de grens wat oprekken levert je misschien wel meer durf en kennis op.

Kwestie van balans

Zoals bij veel dingen is ook hier het vinden van de juiste balans belangrijk. Binnen je team praten over grenzen en hoe je daar individueel, maar ook als team, mee om wilt gaan is net zo belangrijk. Je leert begrip te krijgen voor elkaars grenzen en je kunt elkaar helpen om de grens een beetje op te rekken waar dat gewenst is. Of om juist de grens duidelijker aan te geven waar dat van jullie gevraagd wordt. Naast het bespreken in je team is er ook al veel dat je zelf kunt doen wanneer je merkt dat je snel over je grenzen heen gaat. Hier zijn alvast een aantal praktische tips waar je mee aan de slag kunt.

1. het begint altijd bij jezelf. Ontdek wat je wilt en wat je niet wilt en neem dat serieus! Leer om goed naar jezelf te luisteren, naar de signalen van je lichaam. Ben je moe? Zeg eens een afspraak af en ga eerder naar bed om uit te rusten.

2. gebruik de ik-boodschap. Wanneer je je grens aangeeft, zeg dan: Ik vind dit niet prettig. Hierbij laat je duidelijk merken dat het om jouw grens gaat en dat je daar naar luistert.

3. neem een time-out. Gun jezelf bedenktijd als dat nodig is. Zeg: ik wil hier even over nadenken. En geef aan wanneer je erop terugkomt. Zo heb je tijd om een weloverwogen beslissing te nemen. Je nee is meer overwogen, maar als je besluit om ja te zeggen is dit meer waard, omdat je er ook echt zelf voor gekozen hebt.

4. denk even mee voor een alternatief. Jij zegt nee, maar dat betekent niet dat je niet mee kunt denken of er meer mogelijkheden zijn om het probleem om te lossen. Vaak is er ook een alternatief dat net zo goed werkt.

5. probeer het van de andere kant te bekijken. Wanneer iemand je iets vraagt wat je niet wilt, en je durft geen nee te zeggen, bekijk het dan eens van de andere kant. Als jij iemand iets zou vragen en diegene zegt nee, zou je dat accepteren? Bedenk dat de ander het ook zal accepteren als jij een keer nee zegt.

6. neem de regie. Door zelf de regie te nemen, bijvoorbeeld bij langdradige gesprekken, hou je de touwtjes in handen. De regie nemen doe je door je proactief op te stellen; ik ga u onderbreken, ik ga u een paar vragen stellen, ik ga nu het gesprek afronden. Voor menig zorgprofessionals komen deze zinnen een beetje kattig over, maar wanneer je toon rustig en vriendelijk is zal dat niet zo worden geïnterpreteerd door de ander. Vaak zijn diegenen die lang van stof zijn ook niet zo goed met grenzen. Dus neem de regie.

7. maak afspraken met jezelf en hou je daar aan. Wanneer je bijvoorbeeld weet dat je het nodig hebt om tenminste 1 dag in de week helemaal voor jezelf te hebben, maak daar met jezelf een afspraak over en hou je daar aan. Op deze manier neem je jezelf en dus ook je eigen grenzen serieus, en dat helpt je enorm bij het opkomen voor jezelf.

Nooit meer JA?

Je grens aan kunnen geven wil helemaal niet zeggen dat je het woord JA uit je woordenboek schrapt. Het gaat er om dat je met meer respect naar jezelf luistert, en ervoor zorgt dat je niet leegloopt op je werk. Je grens aan kunnen geven is een teken dat je goed voor jezelf kunt zorgen. Goed voor jezelf kunnen zorgen is een voorwaarde om goed voor een ander te kunnen zorgen.

Wil je ook je grenzen leren aangeven?

Neem gerust contact met me op als ik je hierbij kan helpen.
Neem contact op